2nd Sunday of Lent C

PAG-ANTOS ARON KA MASANTOS

Usa ka hari ang nagbutang ug dakong bato sa dalan ug unya mitago siya aron iyang Makita kon kinsa ang motulod ug mopadaplin niini. Adunay niabot nga mga datong  negosyante sa kaharian apan igo lamang silang mitan aw ug milabay. Ang uban nga nakakita nagbagutbot ngano nga ang hari wala magsugo ug mga tawo nga maoy mopadaplin sa maong bato. Unya usa ka pobre nga mag uuma ang miabot nga nagdala ug mga utanon aron ikabaligya. Sa dihang iyang nakita ang maong bato iya kining gitulod aron pagpadaplin niini. Sa kadugayan sa iyang pagpaningkamot nagmalampuson siya ug iyang napadaplin ang maong bato. Sa dihang mopadayon na unta siya sa paglakaw, iyang nakita nga adunay pinutos sa supot didto sa dalan diin kanhi nahimutang ang bato. Sa iyang pag abli iyang nakita ang daghang mga gold coins ug ang sulat sa hari nga nagkanayon: “these gold coins is the prize for those who would removed the stone from the road”.

This is so because every obstacle presents an opportunity to improve one’s condition. 

Ang pagkausab sa panagway ni Hesus nahitabo human niya masugid sa iyang mga apostoles nga siya mag antos ug mamatay. Ang mga apostoles wala makasabot niini ug sila nabalaka sa mahitabo kang Hesus ug kanila. Ilabi na sa dihang miingon si Hesus: “kon gusto kamong mosunod kanako, pas-ana ang inyong krus ug sunod kanako”. Alang kang Pedro kini nga panghitabo dili maayo tungod kay kon mamatay si Hesus, unsa naman lamang ang mahitabo kanila. Sila nabalaka ug nahasol, busa iyang gidala si Pedro ug ang duha ka mga tinun an didto sa bungtod ug didto nahitabo ang pagkausab sa panagway ni Hesus. kini kinahanglan nga mahitabo aron mahanaw ang ilang kabalaka. 

Most of us will also feel this way, we felt sometimes fear of our own security, fear of our own death. Many had already lost their hopes in life, feeling that they are worthless. My dear friends let us look at the disciples who experienced the foretaste of the glory of God through the transfiguration.

Ayaw kabalaka ug kahadlok sa mga pag antos sa kinabuhi kinahanglan kini nga mahitabo aron kita makahibalo modala sa atong kinabuhi. Kon walay pag antos, wala gayoy masantos. Sama pananglitan sa pag eskwela, kon dili ka mag antos sa pagtuon dili ka gayud makakuha ug maayo nga grado. Pag antos aron ka masantos. Alang sa atong mga OFW ngano nga nag antos man sila sa kamingaw sa ilang pamilya? Siguro aron makatabang sa paglambo sa pamilya. Pag antos aron masantos.

Niining panahon sa kwaresma, kita gihagit sa pagpadayon sa atong kinabuhi luyo niining atong pag antos. Ang pagkausab sa panagway ni Hesus makahatag kanato ug paglaum nga sa katapusan adunay himaya nga atong gipaabot. In the midst of crisis in life, please pray, like the disciples did on the top of the mountain. Prayer can move the obstacles in life. The transfiguration of Christ also challenges us not to be afraid of anything in life. The suggestion of Peter to build 3 tents may mean a building of the so-called comfort zones. Apan wala musugot si Hesus tungod kay dili ingon ana ang kinabuhi. Comfort zone means refusal to accept the cross of Christ. Ang panahon sa kwaresma, mao ang panahon to break out our comfort zones aron kita motubo diha sa Dios. 

Today we are challenges to go on amidst difficulties and obstacles in life. We have hope, the hope of the glory of God.

Remember, every obstacle, difficulties, presents a great prize in the Kingdom of God.

Kon walay pag antos, walay masantos.

Pag antos aron ka masantos.

http://frritchellsquitahomilies.blogspot.com/

1ST SUNDAY OF LENT C

BUSY ka ba?

Usa ka adlaw niana gitawag ni satanas ang tanang demonyo sa tibuok kalibutan aron sa paghimo sa world wide convention. Sa iyang speech miingon siya: “dili na gyod nato mapugngan ang mga tawo sa pag-ampo, sa pagbasa sa ilang bibiliya ug sa pakigsuod sa ilang dios. Busa kitang mga demonyo kinahanglan mohimo ug action. Atong ilugan ang ilang oras aron wala na silay panahon sa pakigsuod sa dios.” “unsa may among buhaton?” Misinggit ang mga demonyo. “Simple lang, himoa silang mga busy kaayo”, mitubag si satanas. 

1.       Tintala sila sa paggasto pag ayo ug kon wala na silay kuarta pautanga sila, utang! utang! utang!

2.       Tintala ang mga asawa sa pagtrabaho ug ang mga bana sa pag-overtime aron wala na silay panahon sa ilang mga anak, sa madugay mabungkag ra ang ilang mga pamilya.

3.       Tintala sila sa pagpaminaw sa mga FM, TV, CD, ug mga computers aron malingaw sila ug mawad- an ug panahon sa pamilya.

4.       Diha sa ilang pagpangaon taga-e sila ug mga newspapers ug uban pang mga basahon nga mga balita, 24 hours.

5.       Himoa nga ang modelo sa mga commercials mga guapa kaayo aron ang mga bana maibog niini ug mangita ug laing asawa.

6.       Ipaadto sila sa mga amusements park aron sila malingaw ug kapuyan sa pag-atiman sa ilang pamilya.

7.       Keep them busy, busy, busy and busy.

8.       Kon aduna silay mga pag ampo, ipa tsismis sila ug ipasaway sa mga namunuan sa pag ampo.

9.       Kon mosimba sila , disturboha aron dili maminaw.

Lakaw kamo ug isangyaw kining dautang mga hitabo. Nanglakaw ang mga demonyo ug nagsugod sa ilang trabaho.

Ang pangutana, nag malampuson ba ang mga demonyo? Ikaw ang mag judge sa imong kaugalingon. Does BUSY mean?

B-eing

U-nder

S- atan’s

Y-oke?

Mga igsoon, daghan ang mga lihok sa yawa sa atong palibot karon. Susama sa atong Ebanghelyo karong adlawa si Hesus gitental sa Yawa sa daghang paagi. 

Sa atong kinabuhi daghan usab ang tentasyon nga modangat kanato. Kining tanan nga mga tentasyon makapahimo kanato nga busy diin malimot kita  sa pinaka importanting bahin sa atong kinabuhi, ang pakigrelasyon nato sa Dios. Dili unta kita malimot sa atong purpose in life. We are here to give time to God above all.  We are here to give time to our families and friends. Don’t let Satan keep you busy. Remember BUSY is:

 B-eing

 U-nder

 S-atan’s

 Y-oke.

Are you BUSY?

BAPTISM OF THE LORD

BE PROUD TO BE A CATHOLIC

Last October 2014, I attended the National Conference for Youth Ministers (NCYM) at Kalibo, Aklan. During the break, I saw printed t-shirts for sale that captures my attention. The print says: “I am proud to be a Catholic”. Without hesitation, I immediate bought two of them. “I am proud to be a catholic” these words are amazing. I am catholic since birth and I am happy of my religion.

Today, we celebrate the feast of the baptism of the Lord. In today’s celebration, we end the Christmas season and begin the 1^st Sunday in Ordinary Time. Our gospel today presents the baptism of the Lord Jesus by John the Baptist at the Jordan River. Jesus in his baptism was being honored by the Father in heaven by the working of the Holy Spirit and by hearing his voice.

As baptized catholic, we are honoured to receive the gift of the Holy Spirit. However, are we proud to be a catholic by virtue of our baptism?  Are you acting as catholic in words and in actions?

My dear friends,  there are many catholic today who doesn’t even make the sign of the cross when they ate at the public places, like for example in a restaurant. Di ba mag-ampo man daan ang catholic before taking their meal?  Are you doing this or not? If you are doing it then, that is what I mean by the words, “I am proud to be a catholic”.

Jesus, in his baptism receives the Holy Spirit and in our baptism we also received the Holy Spirit. If the baptism of Christ is the beginning of his mission, in our baptism also, we begin the mission given to us by the Lord. In baptism we receive the kingly mission, prophetic mission, priestly mission of Christ. All we have to do is to show it to the whole world that we are really a baptized catholic Christians.

Today, we are challenged to do the mission of Christ entrusted to us by the church. This may mean to learn from our own faith so that we will not be tempted to embrace another one. Work for our faith so that other people may see us as real catholic Christians.

Do the kingly mission by helping other people; do the prophetic mission by preaching and witnessing the truth and do the priestly mission by being prayerful.

Don’t be afraid and don’t be ashamed of what you have received from God. Show it! Learned from it! And believe in it! Be proud to be a catholic!

But the questions always remains, are you proud to be a catholic?

4TH SUNDAY OF ADVENT C

BLESSED ARE THOSE WHO HELP!

Somebody wrote this inspiring Beatitudes:

Blessed are those who care and who are not afraid to show it – they will let people know they are loved.

Blessed are those who are gentle and patient – they will help people to grow as the sun helps the buds to open and blossom.

Blessed are those who have the ability to listen – they will lighten many burden.

Blessed are those who know how and when to let go – they will have the joy of seeing people find themselves.

Blessed are those who, when nothing can be done or said, do not walk away, but remain to provide a comforting and supportive presence – they will help the sufferer to bear the unbearable.

Blessed are those who recognize their own need to receive, and who receive with graciousness – they will be able to give all the better.

Blessed are those who give without hope of return – they will give people an experience of God.

GREETINGS!

Karong adlawa  atong gisaulog ang ika-upat nga Domingo sa Adbento. Diha sa atong Atong Ebanghelyo karon gipakita ang pagtabang ni Maria ngadto kang Isabel nga iyang ig-agaw nga mabdos niadtong tungora. Si Isabel usa ka tigulang na nga babae ug malisod sa usa ka tigulang ang mag mabdos, busa si Maria wala nagpanuko sa pagtabang kaniya hangtud siya naka-anak.

Kini nga buhat mao ang angay natong pamalandungan karon. Ang pagtabang usa ka buhat nga maayo. Kini gitawag sa English ug “help”. Help is to do something that makes it easier for someone to do a job. Sa atong pinulungan, magtabang ka sa uban aron sa pagpagaan sa ilang kalisod.

 Sumala pa sa pasiuna nakong pamulong, bulahan kadtong mga matinabangon. Bulahan kadtong mapinanggaon, kay mabati sa uban ang gugma; Bulahan kadtong kabalo maminaw kay nakapagaan kini sabug-at nga pagbati sa uban; bulahan kadtong makigduyog sa kalisod sa uban kay magpagaan kini sa bug-at nila nga gipas-an. Bulahan ang matinabangon tungod kay ilang gipasinati sa uban ang Dios.

Bulahan ka kon ikaw kana kay ang Dios anaa kanimo.

3rd Sunday of Advent C

KON LIPAY MO! LIPAY POD KO!

Usa pari ang nagtudlo sa iyang katawhAn kon unsaon paghimo sa facial expression nga maharmonize sa ilang gisulti. Miingon ang Pari: kon mag estorya gani kamo ug langit kinahanglan nga ang inyong dagway mahayag ug nag shine in glory. Kon mag estorya gani mo ug kalipay kinahanglan nga ang inyong dagway nagngisi  o ng smile. Kon mag estorya gani mo ug kasubo kinahanglan mga mobati pod kamo ug kasubo; Ug kon mag estorya gani mo ug impierno: don’t change your facial expression kay kanang imong nawong mura nag impeirno.

GREETINGS!

Karon mao ang ikatulo nga domingo sa adbento . also known as gaudete Sunday. Gaudete in latin word meaning rejoice! Paglipay! Pagmalipayon! Ang kalipay usa ka desisyon sa kinabuhi.

UNSA MAN ANG GIINgon sa atong abanghelyo karon? Ang mga tawo nangutana kang Juan kon unsa ang ilang buhaton.

Una, ang dunay duha ka sapot ihatag ngadto sa walay bisti ug ang dunay pagkaon mohatag sa walay pagkaon. Sa ato pa, pagmanggihatagon. Dili ba mao man kini ang diwa sa pasko, ang pagkamanggihatagon? Buot ipasabot sa Dios paambit pod sa grasya nga imong nadawat.

 Nahinumdum ako sa akong parokya kaniadto, kon panahon na gani sa pasko ang mga katawhan mohalad ug mga use clothing nga dili na nila gamiton apan magamit pa, aron pag abot sa December 25, ipanghatag sa mga walay sinina. Daghan gyud kaayo ang naghatag ug nalipay kami. Ang pagkamanggihatagon usa ka maayo nga batasan sa tawo tungod kay kini makahatag ug kalipay ngadto sa uban.

Pag-uli nako sa balay kaniadto maoy akong naabtan nga nanaygon ang upat kabuok nga babaeng lumad gikan sa bukid. Silang upat adunay dala nga gagmayng bata, ako silang gipakanta ug gitagaan ug kuarta. Akong nabantayan nga ang usa ka bata giputos ug lampin nga basa (wet) sa akong pagtan aw sa bata wala gayoy sinina. Kalooy! Maygani kay naay gamay nga sinina sa balay.

Pasko karon panghatag mo kon naay inyo!

Ikaduha, ‘ayaw panglimbong ug ayaw pamintaha sa uban. Buot ipasabot be honest to your work ug ayaw daugdauga ang uban. Ayaw itugot nga tungod kanimo madaut ang uban ug magkalisodlisod. Himoa nga tungod kanimo nalipay ang uban tungod kay nakatabang ka kaniya.

Ikatulo, be satisfied of what you have. Ayaw pag angkon ug pangandoy ug subra labi na kon kini gikan sa limbong nga paagi. Kon unsay anaa! Dawata kini nga malipayon. Ayaw pagdawat sa salapi nga gikan sa limbong . makalipay tuod kini pero kadiyot lamang. Usa ka limbong nga gisuwelduhan ka ug sakto pero dili ka gatrabaho sa sakto. Usahay kini mahitabo sa mga trabahante sa gobyerno, naa man ganiy gisuwelduhan nga patay na! heheheheheh

Kining tulo nga gipadayag ni Juan diha sa atong abanghelyo usa ka lihok nga maayo ug kini makalipay kanimo ilabi na sa uban. Busa, angayan lamang nga ato kining mabatunan diha sa atong kinabuhi aron usab kita magmalipayon diha sa atong pagpanlimbasug sa kinabuhi. Atong batunan ang kinaiya nga:  kon lipay mo! Lipay pod ko!

Lipay ka! Lipay ko!

2ND SUNDAY OF ADVENT C

ROAD TO LIFE (Revised and repost)

Kon mogawas ko gikan sa akong parokya sa Malipayon Paingon sa Malaybalay o Valencia, hinay gayud ang dagan sa akong sakyanan kay Grabe ka Libaong ang Dalan. Dinhi pod sa atong lugar sa Malipayon paingon didto sa Cagayan de Oro daghan ka ug Makita nga “road construction”, “road under repair” tungod niini dugay kaayo kang makaabot sa imong padulngan. Daghan ang mga tawo nga sapoton labi na ang mga driver ug kadtong mga nagdali. Apan kon atong sabton pag-ayo, ang pag ayo sa atong kadalanan alang lang gihapon sa atong kaluwasan. Kini gihimo aron walay madisgrasya diha sa pagbiyahe, aron walay daghang makalas nga kinabuhi. It is for the purpose of saving our own lives.

Ang atong ebanghelyo karong adlawa nagpahinumdom kanato sa pag andam sa dalan sa Ginoo. Unsa man kini nga dalan? This is what we called the road to life. The road to life is no other than the road to Jesus Christ. Ug gihagit kita karong adlawa sa pag-andam niining maong dalan sa kinabuhi.

Unsa may atong buhaton aron maandam nato ang dalan sa kinabuhi nga mao ang dalan ni Kristo? Una, Sumala pa sa atong ikaduhang pagbasa karon: “gidayeg ni Pablo ang taga Filipos sa mga maayong buhat nga ilang gipakita kaniya. Mao usab kini ang mahitabo kanato kon atong ipakita ang mga maayong buhat ngadto sa uban. Daghan ang modayeg kanato tungod sa mga maayong butang nga ilang nakita. Di ba mao man usab kini ang giingon ni Santiago ‘mag unsa man ang pagtuo kon walay Buhat”.

 Ang akong kauban nga pari sa maramag kaniadto naghimo niining maayong buhat. Kada human niya ug misa sa Domingo iya dayong ihatod sa Happy Home ang iyang mga halad nga in kind. Inig-abot niya didto mosugat dayon ang mga buang ug moingon: “naa nasad si pader nagdala nasad ug sayote, sayote napod atong sud an ani!” hehehehehh di ba maayo man kini nga buhat! Isa kini ka paagi aron maandam ang atong dalan.

Ikaduha, ang paghinulsul. Kini mao ang gisangyaw ni Juan sa katawhan. Ang paghinulsul usa ka paagi aron mahugasan kita sa atong mga sala. Kon naghinulsul ka buot ipasabot nga nagbasul ka sa sayup nga imong nahimo ug mosaad ka nga dili na mousab pagbuhat niini. Repentant sinners can easily do good things and good things are works of repentant sinners.

Ikatulo mao ang pag utro sa Dalan sa Kinabuhi. Kon kini maot na nga dalan ayuha. Daghan ang mga walog sa atong kinabuhi, gani usahay mao kini ang hinungdan nga mawad-an kita sa pagsalig sa Dios. Apan miingon siya abonuhi: repair it! Don’t be afraid about it! Face it! Aron makapadayon ka sa imong panaw sa dalan sa kinabuhi, ayoha ang imong dalan.  Usahay makaingon usab ikaw sa imong kinabuhi: kakapoy naba sa akong pagtungas sa bukid, Lord”. Or makaingon ka grabe naman gyod kamaot ning akong dalan, Lord, gansalgansalon naman kaayo’. APAN ANG Dios magaingon kanimo: “Ayaw pag-undang, padayon bisan nianang tanan nimo nga nasinati”. Ang Dios nahibalo kon unsa ang imong makab-ot kon dili kita moundang sa pagpaningkamot.

Remember, good works, repent and change your way this is the road to life, the road to Jesus Christ.

32ND SUNDAY IN ORDINARY TIME YEAR B

LOVER! GIVER!

“Can I see my baby?” the happy new mother asked.

When the bundle was nestled in her arms and she moved the fold of cloth to look upon his tiny face, she gasped. The doctor turned quickly and looked out the tall hospital window. The baby had been born without ears.

Time proved that the baby’s hearing was perfect. It was only his appearance that was marred. When he rushed home from school one day and flung himself into his mother’s arms, she sighed, knowing that his life was to be a succession of heartbreaks. He blurted out the tragedy. “A boy, a big boy … called me a freak.”

He grew up, handsome for his misfortune. A favorite with his fellow students, he might have been class president, but for that. He developed a gift, a talent for literature and music. “But you might mingle with other young people,” his mother reproved him, but felt a kindness in her heart. The boy’s father had a session with the family physician. Could nothing be done? “I believe I could graft on a pair of outer ears, if they could be procured,” the doctor decided.

Whereupon the search began for a person who would make such a sacrifice for a young man. Two years went by. Then, “You are going to the hospital, Son. Mother and I have someone who will donate the ears you need. But it’s a secret,” said the father. The operation was a brilliant success, and a new person emerged. His talents blossomed into genius, and school and college became a series of triumphs.

Later he married and entered the diplomatic service. “But I must know!” He urged his father, “Who gave so much for me? I could never do enough for him.” “I do not believe you could,” said the father, “but the agreement was that you are not to know … not yet.” The years kept their profound secret, but the day did come … one of the darkest days that a son must endure. He stood with his father over his mother’s casket. Slowly, tenderly, the father stretched forth a hand and raised the thick, reddish-brown hair to reveal that the mother had no outer ears. “Mother said she was glad she never let her hair be cut,” he whispered gently, “and nobody ever thought Mother less beautiful, did they?”

Real beauty lies not in the physical appearance, but in the heart. Real treasure lies not in what that can be seen, but what that cannot be seen. Real love lies not in what is done and known, but in what that is done but not known.

(Written by Stephen)

Our Gospel today speaks of the poor widow who gave everything she has to the temple. This expression is an expression of real love not only to the church but most of all to the Lord. Real love can give everything even his or her life. The poor widow gave everything she has and not a surplus of what she has. This is what we called real love.

Today, God is asking us to express our real love to the church and to the people around us. How? Let us look at the poor widows example, let us help! Let us give! Let us share what we received from the Lord to those who are need by not counting the cost. Remember, that the more you give, the more you receive.  If you gave your share to the church or to the people in need, you are actually sharing not to the person, not to that church but to the Lord.

Mao bitaw nga giingnan nako ang akong secretary nga kon naay magpablessing ug sakyanan ayaw presyohi kay aron gikan sa iyang kasingkasing ang paghalad.

The story of the mother who gave her own ears to her son is a story of how real her loved to her son. This must also be our story in life. Let us help all that we had for the sake of the kingdom of God.  Give your love!