FEAST OF THE DEDICATION OF THE LATERAN BASILICA

BE HOLY AS THE CHURCH IS

Anaa akoy nakasakay sa bus ug akong naobserbahan nga sa dihang milabay mi ug usa ka simbahan siya nanguros. Nakaingon ako, “katoliko gayud kining tawhana”.  Ang uban usab kanato kon makalabay kita ug simbahan manguros usab kita. Ngano kaha? Kini tungod kay ang simbahan balaan, pure ug sagrado. Niadtong baticano uno ang tawag sa usa ka simbahan mao lamang kanang building nga atong Makita apan sa pagsulod sa baticano dos  nabag o ang pagtan aw sa simbahan: ang simbahan mao ang mga tawo. Nan, sa ato pa, kon sagrado ang simbahan sagrado diay ang tawo kay kita man ang simbahan. Sagrado diay kita!

Mga igsoon ang atong ebanghelyo karon  naghisgot bahin sa templo nga gipangpuy an ug mga negosyante. Sa pagsulod ni Jesus iyang gipangyabo ang mga namaligya tungod kay ang iyang simbahan balay man alampoanan ug dili balay baligyaanan.

Sa sinugdan, ang tawo natawo nga limpyo, balaan ug pure. Mao bitaw nga ganahan kita ug bata, nindot hagwahagwaan, nindot halokhalokan kana tungod kay limpyo pa sila, pure pa sila, balaan pa sila. Apan sa kadugayan, ang tawo nagpakasala, nahugaw ug nawala ang kaputi niini. Nipuli ang daw anoos sa kaldero nga kaitom. Aron sa pagpabalik niini kinahanglan linisan, kiskisan, hugasan aron mobalik ang original form of the person ang kalimpyo sumala sa gihimo sa Dios.

Kita man ang simbahan sa Dios nga gihimo nga balaan, kinahanglan nga maningkamot ta sa pagkabalaan. Kon ang simbahan sagrado kita usab sagrado. We are the temple of the Holy Spirit, ika nga! Busa dili angayan nga hugawhugawan. Kinahanglan nga magpabilin kini nga limpyo ug tim os. Ang buot nako nga ipasabot kinahanglan nga limpyo ang kinabuhi, likayan ang paghugawhugaw- ang pagpakasala. Kon  ugaling makasala andam sa paghinulsol, pagbasol ug maning kamot nga malikayan ang pagpakasala.

Busa ayaw panaway, sa imong silingan kay siya usab templo sa Ginoo. Ayaw awaya ang imong friend kay siya usa ka templo sa Dios. Ayaw bugalbugali ang imong isigkaingon kay siya usa ka templo sa Dios.

Ang pagkatim os mao unta ang atong kanunay nga ipatigbabaw kay kita natawo man nga balaan.

Kon ikaw balaan! Pabilin sa imong kabalaan!!!!

ALL SOULS DAY

NOBODY IS PERFECT

Kagahapon atong gisaulog ang “All Saints Day”- ang mga magtutuo nga nakatagamtam sa himaya sa langit tungod sa ilang mga maayong buhat sa dinhi pa sila sa kalibutan. Karong adlawa atong gisaulog ang “All souls Day” – ang atong mga kaigsoonan nga nangamatay nga dili pa ready for the full fellowship with the Lord didto sa langit.

Kitang tanan nga mga kristianos mituo sa gitawag nato ug four last things: kamatayon, paghukom, langit ug imperno. Ang purgatory nga atong gituohan wala matawag nga kauban sa four last things , ngano man? Tungod kay ang purgatorio kabahin sa langit, part of heaven. Ang porgatorio alang sa mga kalag nga angayan malangit pero tungod sa gagmayng mga sala kinahanlan nga hinluan pinaagi sa purgatorio. Dili pa sila pwede nga mosulod sa langit tungod kay ang Ginoo nag-ingon diha sa Revelation 21:27 walay mosulod sa langit nga dili limpyo.

Apan daghan ang supak niining pagtulun-an sa porgatorio, ilabi na ang ubang mga sekta. Miingon sila “wala sa bibliya ang porgatorio” tinuod kana walay pulong nga porgatorio diha sa bibliya apan adunay porgatorio  ug ako kining pamatud-an kaninyo.

Una, atong mapamatud-an ang porgatorio sa sambingay mahitungod sa dili masaligan nga sulogoon (Unfaithful servant). Sa katapusan sa maong sambingay  nagaingon nga ang mga sulogoon nga nakabalo sa gisugo sa amo ug wala magtuman niini silotan sa bug-at nga kastigo apan ang mga sulogoon nga wala makabalo sa ipabuhat sa amo apan nagbuhat sa ingon makadawat ug gaan nga silot(Lukas: 12:47-48). Kon kadtong gisilotan ug bug-at ma imperno, asa man diay ibutang ang mga gamay ug silot? Mao kana ang porgatorio.

Ikaduha, 1 Cor. 3:14-15 nagkanayon: “kon ang gitukod sa tawo diha sa patukuranan dili masunog, makadawat siyag ganti. Apan kon masunog kini, mahanaw kini gikan kaniya apan maluwas siya sama ra nga nakalatas siya sa kalayo.” Sa adlaw sa paghukom unsaon man pagkawala sa kalag nga maluwas raman gihapon pinaagi sa kalayo? Ang tubag: Porgatorio.

Ikatulo, sa 1John 5:16-17, gihisgutan ni Juan nga adunay sala nga mulungtad sa kamatayon (Mortal Sin) ug adunay sala nga dili Molungtad sa kamatayon(Venial sin) nga pwede pang maluwas. Ang tanang mga tawo nga walay sala modiretso sa langit, ang tanang tawo nga adunay mortal sins diretso sa imperno; karon asa man sa Dios ibutang ang mga tawo nga gamay ra ug sala nga pwede pang maluwas? Ang tubag: Porgatorio.

Kon ang ubang sekta dili motuo sa porgatorio, nganong mag-ampo paman sila sa mga patay? Walay pulos ang ilang pag-ampo kay ang tawo nga tua na sa langit dili na kinahanglan ug pag-ampo, kon ang tawo tua napod sa impierno dili napod matabang sa pag-ampo.

Mga igsoon, nobody is perfect ug kini gipamatud-an diha sa bibliya. Mao nga kinahanglan nga mag-inampoay kita sa atong tagsatagsa ka mga kalag. 

30TH SUNDAY IN ORDINARY TIME YEAR A

WEAR THE CROSS

Some people says that the symbol of the cross +taught us about our relationship first to the Lord, the symbol of the vertical line; second to the people, our neighbors, the symbol of the horizontal line. This is the reason why Christ died for all of us, to remind us to love the Lord with all our hearts and to our neighbors as we love ourselves.

Our gospel today reminds us of two things, to love the Lord, and to love our neighbors. To love the Lord is only a response to the Love that Jesus has shown to us. He is the first who loved us since from the very beginning of time. This is the reason why when we start writing the symbol of the cross, we will start from the top going down because God has loved us first. 

We always experience the love of God in our life every day. If we will examined the daily graces that we have received – air, food, friends, family and many others are signs of this great love. In this reason, it is also right and responsibilities to give back the love that we have received from God. This is the second horizontal line symbol- to love our neighbors. However, because of too much love to ourselves it becomes hard for us to do this. 

Today, we are challenge to love the Lord and our neighbors as we love ourselves, because this is the only way that we can give back the love that we have received from God.

As baptized Christian, we have received the cross of Christ mark in our forehead. This cross reminds us of our responsibility to other people. Since, we share this cross we must have to reveal it by loving our neighbors. It may mean- “living our baptism into his marvelous light”(NCYM).

Today we are reminded to wear the cross, the symbol of the love of Christ, and the reminder to love our neighbors.

Wear the cross…

28TH SUNDAY IN ORDINARY TIME YEAR A

YOU ARE INVITED

Last night I was invited by a friend to celebrate a thanksgiving banquet since it is the 2^nd year anniversary of their business. I came and ate with them, eat all you can. We, priests have many invitations especially if it is a banquet. Like for example, the other day I was also invited to celebrate a thanksgiving mass and of course there is always a banquet.

Today’s gospel speaks almost the same yet has a deeper meaning on it. The parable of the wedding feast expresses the intention that we are all invited to take part the banquet in heaven. When the king invited his guests nobody came, some went to their farm, others went to their own business, and some others are maybe busy.

My dear friends, there are many invitations around us. We just don’t recognize it maybe because of our busy days. The invitations of the Lord are many so that we will be able to recognize the importance of life and the feast that he is preparing in heaven.

Kaniadto ako ang in charge sa panalapi sa seminario. Ako usab ang mangompra para sa pagkaon. Usa ka adlaw niana nangumpra kami sa Valencia Public Market, tungod kay kapoy naman nag snacks mi ug halohalo. Lami kaayo ang among pagpangaon sa dihang naay nanguhit ug kalit sa akong kilid. Usa ka bata, bulingon, yagit, ug baho pa gyod. “sir, sir, sir, mangayo ko ug piso bi?” Miingon siya. “Unsaon man nimo ning piso?” Mitubag ako.  “Akong ipalit ug pan kay gutom”.  Nakonsensya ko kay grabe namong kaon unya naa diay gigutom sa kilid. Busa ako siyang gipalitan kon unsa ang among gikaon. Paghuman niya ug kaon midagan dayon siya ug nawala.

That experience was an invitation of the Lord. That time I was invited to share my food to those who are hungry. The invitation of the Lord is not only to participate in the celebration of the Eucharist but the biggest one is to bring to others what we have learned from the church.

Today, I want you to discover how Jesus invites you to his kingdom. In what way that I can take part the feast of the kingdom someday? My dear friends, there is no other way just use the wedding garment of Christ. This may mean, be good to your neighbors, be compassionate to those who sin against you and be a good Christian.

Remember always, everyday is an invitation. Anytime, wherever you are maybe an invitation for you to be a true follower of Christ.  Just be careful recognize everything around you look at them they are all an invitation.

Today, you are invited. 

27TH SUNDAY IN ORDINARY TIME YEAR A

LET’S PRODUCE A GOOD FRUIT

Adunay usa ka tawo nga nangumpra ug prutas nga mangga didto sa bukid, sa pagkahuman na niya sa pagharvest naglisod siya sa pagdala tungod sa kabug-at niini. Sa iyang pagpadayon sa pagpas-an subay sa dalan naka tagbo siya ug usa ka tigulang ug siya nangutana: “Noy, asa may mas sayon ug duol nga dalan dinhi paingon sa syudad?” ang tigulang mitubag, “kon dinhi ka moagi sa tuo, sayon kaayo ang dalan apan mutuyok ka sa bukid ug perting layua; kun dinhi pod ka moagi sa wala dili kaayo layo apan lisod-lisod pod ang dalan; pwede usab ikaw moagi sa dinhi sa tunga sa bukid apan perti kalisod ang dalan , dugay ka nga moabot.” “asa man diay ko moagi niini? Nakapangutana sa kaugalingon ang tawo. “dong, bisan pag asa ka moagi, inig-abot nimo didto sa tindahan nga mopalit sa imong mangga dili sila mangutana kon asa ka niagi. Ang ilang pangutana: “Man, how good is your fruit?”

Greetings!

Ang atong Ebanghelyo karon nagsugilon sa usa ka sambingay mahitungod sa usa ka tawo nga dato. Daghan siya ug yuta mao nga iyang kining gipiyal sa mga saop. Sa ting ani na iyang kipakuha ang iyang bahin sa iyang mga sakop apan gipamatay kini hangtud nga ang iyang anak maoy iyang gipakuha apan gipatay gihapon ug wala gayud siya makakuha sa maayong bunga nga iyang gidahum.

Sa daang kasabutan ang Ginoo nagpadala na sa iyang mga propeta aron ang katawhan mutuo kaniya apan wala gihapon mutuo ang katawhan ug gani ila pang gipamatay ang ubang mga propeta. Hangtud nga miabot ang bag-ong kasabutan diin ang iyang bugtong anak nga si Hesus mao na gayud ang iyang gipadala apan mao gihapon ang nahitabo, gipatay gihapon si Hesus.  Kini maong sambingay iyang gipahinungod sa mga magtutudlo sa balaod ug sa mga pangulo sa katawhan nga wala gayud mutuo kaniya. Kini nga sambingay iya usab nga gipahinungod kanato ilabi na niadtong wala mutubo diha sa ilang pagtuo, ug tungod kay wala mutubo, wala makapamunga.

Sa atong kinabuhi gihatagan kita sa Dios ug daghan kaayo nga mga grasya, sa akong pamalandong mao kini ang parasan nga gihatag kanato sa Dios. Sa tanang grasya nga atong nadawat, nakapamunga ba kini ug daghan? Anaa bay paglambo nga nahitabo kanato? O sama ba hinoon kita sa mga saop nga dili gapamahin niini.

Madato man kita ug mapobre o unsa man ang atong kahimtang sa kinabuhi, sa umaabot nga panahon paninglan gayud kita sa Ginoo. Sa atong pag-atubang kaniya moingon siya: “ Man, How good is your fruit?”  karon palang daan let produce a good fruit. Lets produce a good fruit pinaagi sa atong pagpakita sa atong maayong pagkatawo ngadto sa uban.

Namista kami kagahapon didto sa lumbo, samtang nag-estorya kami sa tagbalay nalakbitan namo ug estorya si Bruno- ang suki nga makalilimos sa parokya sa Valencia, halos kada-adlaw siya mangayo didto. Miingon ang tagbalay nga sa dihang nanganak siya sa hospital, iyang gisugo ang iyang bana sa pagpalit ug pagkaon apan walay mapalit tungod kay serado ang tanan nga tindahan. Si Bruno nga makililimos na aktuhan nga naa usab didto gawas sa hospital, nahimamat sa maong bana ug nag estoryahay sila ug nahibal-an  ni Bruno nga walay mapalit nga pagkaon busa siya miingon: “Bay, niay akong pinangayo sa mga balay, pinutos ni ug limpyo pa, kini nalang ang ipakaon sa imong asawa.”

Mao kini ang aong giingon nga bunga sa atong pagkatawo. Mahibalo unta kita mobahin niini ngadto sa uban. Kay basin unya ug paninglan kita sa Dios sa umaabot ug unya siya mangutana kanato, “man, how good is your fruit?” makatubag kaha kita? Ikaw! How good is your fruit?

26TH SUNDAY IN ORDINARY TIME YEAR A

“IT’S SHOWTIME!”

Usa sa pinakasikat karon nga TV show ang gitawag ug “showtimE”. Kon kamo nakakita niini nga TV Show inyong masaksihan ang nagkadaiyang talento sa mga niapil sa maong show. Kini ilang gipakita pinaagi sa ilang mga lihok sama sa sayaw, kanta ug uban pa.

Aduna usab kitay panultihon nga nagkanayon: “Action speaks louder than words”. Mas makapadayag ka kon ang imong buhat maoy imong pasultihon. O mas maayo pa ang buhat kay sa pulong.

Mga igsoon ang atong ebanghelyo karong adlawa nagpadayag kanato nga atong ipakita sa buhat ang atong pagtuo. Ang duha ka managsoon diha sa atong ebanghelyo naghulagway sa mga makasasala sa panahon ni Hesus. Ang unang anak nga nag-ingon nga dili motrabaho apan namalandong ug nitrabaho nagtudlo sa mga makasasala nga nagbasol ug mituo ug mibuhat sa gisugo sa Dios. Sila mao ang mga kubrador sa buhis, mga dautang mga babae nga nagtuman sa kabubut-on sa Dios. Ang ikaduhang anak nga miingon ug “oo” apan wala motrabaho mao ang mga tawo nga miingon: nagtuo kami sa Dios apan wala magsunod sa kabubut-on sa Dios.

Mga igsoon, sa atong pagkakristianos aduna kitay gituhuan, mao bitaw nga gitawag kita ug Christians tungod kay nagtuo kita ni Kristo. Ang kulang lang kanato mao ang pagpakita niini sa atong mga buhat. Kulang kita sa action! Kulang kita sa lihok! Mga igsoon, there’s no time to wait! Its showtime!

If you believe in God then, show it! It’s showtime! Don’t talk too much, just show it!  We are all sinners like the sons in the gospel but if you believe in the compassion and mercy of God then, its showtime! Ipakita ang imong pagbasol!naa bitaw’y nag-ingon kanako: “gipasaylo ko na siya father but dili ko ganahan motagad sa iya.” Don’t just say it! Show it! It’s show time.

Sa atong inadlaw adlaw nga kinabuhi dili na kinahanglan ug daghan pang estroya just show it! Because it’s show time! Diha sa pamilya kon tinuod ka nga nahigugma kanila, show it! Pinaagi sa imong buhat, its show time! If you believe in the message of God to share what we have, then, give! Kon gusto ka nga mamahimong tinuod nga kristianos, show it! Kon gusto ka ug kalinaw, don’t start a fight! Kon gusto ka ug  love, fall in love not only in words but in action.  Ayaw paglangan, karon na ang panahon! Today is the right day! Just show it to the whole world that you are really following the will of God. It’s time for you to shine! Its time… it’s showtime!

25TH SUNDAY IN ORDINARY TIME YEAR A

PAID IN FULL

A little boy came up to his mother in the kitchen one evening while she was fixing supper, and handed her a piece of paper that he had been writing on. After his Mom dried her hands on an apron, she read it, and this is what it said: 

For cutting the grass: $5.00 
For cleaning up my room this week: $1.00 
For going to the store for you: $.50 
Baby-sitting my kid brother while you went shopping: $.25 
Taking out the garbage: $1.00 
For getting a good report card: $5.00 
For cleaning up and raking the yard: $2.00 
Total owed: $14.75

Well, his mother looked at him standing there, and 

the boy could see the memories flashing through her mind. She picked up the pen, turned over the paper he'd written on, and this is what she wrote: 

For the nine months I carried you while you were growing inside me: 
No Charge 

For all the nights that I've sat up with you, doctored and prayed for you: 
No Charge 

For all the trying times, and all the tears that you've caused through the years: 
No Charge 

For all the nights that were filled with dread, and for the worries I knew were ahead: 
No Charge 

For the toys, food, clothes, and even wiping your nose: 
No Charge 

Son, when you add it up, the cost of my love is: 
No Charge. 

When the boy finished reading what his mother had written, there were big tears in his eyes, and he looked straight at his mother and said, "Mom, I sure do love you." And then he took the pen and in great big letters he wrote: "PAID IN FULL". 

(Unknown author)

 and atong ebanghelyo karon naghisgot sa usa ka sambingay mahitungod sa amo nga nagsuweldo ug mga sinuhulan. Ang una, giswelduhan ug usa ka denario sa usa ka adlaw, ang uban giswelduhan gihapon sa susama nga kantidad bisan pa nga ulahi na sila nagtrabaho, ilabi na kadtong alas singko na sa hapon nagsugod. Tungod niini, ang nagtrabaho ug usa ka adlaw nagbagotbot nganong susama ra sila ug suhol. Apan ang amo mitubag: “Migo, pamati. Wala ako maglimbong kanimo kay miuyon ka man sa suhol nga usa ka denario ang adlaw... wala ba diay akoy katungod sa paggamit sa akong kuarta? o nasina ka ba hinoon kay ako manggihatagon man.”

Ang ebanghelyo karon nagpadayag sa pagkamanggihatagon sa Dios apan bisan pa niana ang mga tawo nagsige lang gihapon ug reklamo sa kinabuhi. Pananglitan diha sa pamilya ang uban masuya tungod kay pinalabi daw ang usa ka anak; diha sa managsilingan ang uban masuya tungod sa paglambo sa iyang silingan; diha sa trabahoan ang uban masuya tungod sa especial treatment sa trabahante ug daghan pang uban.

Masinahon ang tawo, mao nga wala gayoy kausbawan ang matag usa kanato. Apan ang Dios lahi, alang kaniya ang tanan patas ug walay pinbalabi. Kon atong sundon ang tawhanon nga pamaagi siguro sa katapusan sa panahon paninglan usab kita sa Ginoo. Siguro siya moingon: “imo bang gibuhat ang akong gisugo kanimo sa pagtabang sa uban?” makaingon kaha kita “Yes, Lord, paid in full”?

 Ang tanan iyang gihatag kanato ilabi sa kinabuhi. Aduna kitay nadawat nga hangin aron kita makapadayon sa pagginhawa aron mabuhi. Sa usa ka adlaw kon atong susihon ang grasya nga atong nadawat daghan kaayo kini: hangin, friendship,  love, pagkaon, pamilya ug uban pa. In one week time makausa ra kita giaghat sa pagsimba, kon sa imong pagsimba nakahunahuna ka sa pagpaambit sa grasya nga imong nadawat, naghinayhinay ka sa paghimo sa trabaho sa Dios. Sa umaabot nga panahon makaingon ka: “yes, Lord Paid in full”. Kon kitang tanan nga nagsimba karon nagdala pa unta ug halad, daghan unta kaayo ang matabangan nga mga nanginahanglan.

Karon gihagit kita sa pagpaambit sa mga grasya nga atong nadawat, aron sa umaabot nga panahon kon kita ang paninglan sa Dios makaingon kita: “yes, Lord paid in full”. Ang paghatag balik sa Dios dili na kinahanglan ug daghan, igo na ang ginagmay. Kon gagmay lang pero daghan ang mohatag daghan na kana. Kon kini ang atong buhaton, makaingon kita sa Dios “Lord, paid in full.”

Atong pamalandungan karon sa atong kinabuhi: nakapaambit kana ba sa imong grasya ngadto sa uban? Makaingon ka naba “Lord, Paid in full”.