FEAST OF THE EXALTATION OF THE LORD

CARRY YOUR OWN CROSS

Usa ka inahan ang miduol kanako ug misulti sa iyang problema mahitungod sa iyang bana. Dugay na siyang gibiyaan sa iyang bana tungod kay mikuyog ug laing babae ug gani tungod sa kadugay nadawat na niya nga wala na gyud ang iyang bana. Busa, naningkamot siya sa iyang kinabuhi uban sa iyang anak ug nagmalampuson usab sila. Apan sulod sa dugay nga panahon, gustong mobalik ang iyang bana kaniya apan ang iyang gilisdan tungod kay nagsakit na kini ug dili na kini makalakaw gahigda na permanente sa katre. Siya nangutana: “unsa may akong buhaton pader? dili gyud ko gusto nga mobalik ang akong bana tungod sa kasakit sa iyang gibuhat kanamo.” Kon ikaw ang asawa dawaton ba nimo?

GREETINGS!

My dear friends today we celebrate the feast of the exaltation of the cross. In our gospel today Jesus speaks to Nicodemus and told him how he will save the people from their sins. “The son of man be lifted up, so that everyone who believes in him may have eternal life.” Jesus knew that the only way to save his people from their sins is to be lifted up on the cross. This is a sacrificial offering of Jesus Christ; the highest form of offering is to offer his life for the sake of the salvation of all. This is a sacrificial act of Love.

My dear friends in Christ, we have also our own sacrifices, meaning we have our own crosses to carry. Sometimes this cross is a member of our own family- it can be the husbands  or the wives and even the children also becomes crosses to the family; sometimes our own close friends, or if you are in public service your cross will be the people whom you serve.  

Last Friday, the Parish Youth Apostolate of Maramag had undergone a Youth Encounter at Bakhita Farm. Since, I am in charge of this group; it is my responsibility to look at them. Then, Saturday morning the parish youth leader texted me: “father na short ang budget”. “pila man ang short”, I asked her. “1500 father”, she said. I went to the place and settled the problem and of course I sacrifice some amount. This is what we called crosses. However, the Lord tells us to carry our own crosses. Since, I am the father of these young people, I must carry them to the best that I can.

In carrying our own crosses, Sometimes things happen to you and at the time they seem horrible, painful and unfair, but in reflection you realize that without carrying these crosses you would never have realized your potential, strength, will power of heart. Thus, these crosses will help us discover our own power to continue to live life.

My dear friends carry your own crosses even if it is hard. These crosses will make us strong, theses crosses allows us to discover our own strength, our own power to handle life to the full.  Strive to go on and believe always that God will always help you carry it for you.

Today we are challenge to stand up, carry our cross and start to walk towards our dreams. I know you can do it because God is always with you.

Ang inahan nga akong gisulti kaninyo miingon:  “unsa may akong buhaton pader? dili gyud ko gusto nga mobalik ang akong bana tungod sa kasakit nga iyang gibuhat kanamo. Ang akong giingon kaniya: “if you will accept him, you will carry a cross but great prize awaited for you in heaven. If you will not accept him, then that is your decision stand for it.”

 Kon ikaw ang asawa dawaton ba nimo?

23RD SUNDAY IN ORDINARY TIME YEAR A

ESTORYAHE SIYA!

The biggest problem in our society today is conflict. Mao kin ang kasagaran natong Makita ug madungog sa telebisyon. Tungod sa conflict daghan kaayo ang nangamatay, nagkabulag, nabungkag nga pamilya ug uban pa. tungod niini aduna kitay gihimo nga mga “peace talk” mga panag estoryahanay  sa matag grupo.

Mga igsoon, ang atong ebanghelyo karon naghisgot ug pagpasaylo o paghusayay. Atong nadungog sa atong ebanghelyo ang tulo ka pamaagi nga gihatag sa Ginoo aron mawala ang conflict.

1.        kon adunay sayop ang imong igsoon, tawga siya ug ipakita ang iyang sayop,

2.        kon dili mamati pagdala ug duha o tulo ka witness

3.        kon dili pa gayod siya mamati isumbong sa simbahan ug

4.        kon dili pa gayod isipa siya nga usa ka langyaw.

Kon atong pamalandungan ang atong ebanghelyo karon kini nagdasig kanato sa pag undang sa pagpakig away. Ang Ginoo dili gusto nga adunay kagubot o conflict mahitabo tali sa iyang mga binuhat.

Usa ka higayon niana, naglagot ko sa akong kauban nga pari. Daghan ko ug rason nganong nga naglagot. Busa nag-estoryahanay mi nga kami rang duha. Didto nako napagawas ang tanan nakong pagbati, mga  kalagot ug siya usab misulti sa akong mga nabuhat nga dili maayo. Human sa among panag-estoryahay nawala ang akong kalagot. Mao na nga friendship name hangtud karon, kay gi estoryahan nako siya.

Mao kini ang giingon ni Hesus sa iyang pagtudlo kanato: Kon adunay sayop ang imong igsoon, tawga siya ug ipakita ang iyang sayop. Estoryahe siya!

Ang kasagara nga buhaton sa tawo kon siya maglagot o makakita ug away iya kining ipanabi sa uban, kana bitawng “libakon” niya. Ang libak dili makauli sa inyong panag igsounay makasamot hinoon kini sa kagubot. Busa kon aduna kamoy gikalagutan? Ayaw ninyo libaka! Estoryahe siya!

Unsa may pulos anang imong pag ampo kon ikaw adunay kalagot sa imong isig kaingon? Wala busa estoryahe siya!  Unsa may pulos anang imong pagsimba kon ikaw nasuko sa imong isigkaingon? Wala gayud, busa estoryahe siya!  Unsa may pulos nianang imong pagpangalagad kon ikaw adunay pagdumot sa imong isigkaingon? Wala gayud kanay pulos, busa estoryahe siya!

Ang Ginoo naghagit kanato karon sa pagtapos nianang mga kalagot, pagdumot nga imong gibati sa imong kaugalingon. Ang pagtapos niini mao ang pag estorya kaniya, busa estoryahe siya!  

Sa bata pa ako kanunay lamang akong daugdaugon sa akong klasmet. Mao na segi lang kami ug sumbagay. Nisaad ko sa akong kaugalingon nga kinahanglan nga makabalos ako usa ka adlaw niana. Tungod sa maong pagdumot ni eskwela ko ug karate aron ako makabalo ug makabalos sa akong klasmet. Tuod man nahuman nako ang karate apan sa hinayhinay usab nawala ang akong pagdumot tungod sa akong pagkakita sa iyang kahimtang. Looy na kaayo tan awon ang akong klasmet niwang na kaayo ug buotan napod. Ug ako usab nakapamalandong nga dili maayo nga manimalos ko kay kabalo nako ug karate! Nagkita kami ug kausa nalooy ko ug samot mao nga ako siyang giduolan ug akong gikumusta ug gi estoryahan didto nawala ang akong kalagot kaniya.

Ang pagdawat sa atong mga igsoon ug ang pagpasaylo nindot nga buhaton kay mogaan ang imong pagbati kon ikaw makabalo nga mopasaylo, ilabi na kon maestorya nimo ang tanan nimong gibati. Ayaw kaulaw! Ayaw kahadlok! Estoryahe siya! Estorya nga dili makalagot kaniya kon dili makahulip usab sa iyang gibati, pag estoryahanay kamo!

Estoryahe siya…

22ND SUNDAY IN ORDINARY TIME YEAR A

FOLLOW THE TING! TING! IN LIFE

Sa seminario aduna kamiy routine kada adlaw sa among kinabuhi. kada bagting sa bagtingan adunay corresponding instructions  nga pagasundon. Pananglitan sa may alas 5 sa buntag pagbagting mangmata kami kay rising naman, sa may alas 7 sa buntag ting ting nasad Kay mangaon na, alas 8 ting! Ting! Kay mag eskwela, alas 10 sa buntag ting! Para sa snacks! Sa udto ting! Para paniudto, sa alas 2 sa hapon ting! Ready for school, alas 4 sa hapon ting! Snacks na sad! ug daghan pang uban. Kinahanglan nga mosunod gayud kami kon unsa ang buot ipasabot sa bagtingan aron mamaayo ang among performance.

Ang atong ebanghelyo karon nagpadayag nga kon buot kita nga mahimong maayo nga disipulo ni Kristo kinahanglan nga pas-anon nato ang iyang krus ug musunod kaniya. Apan dili sayon ang pagsunod kang Krsito tungod kay naghambin kini ug mga kalisdanan. Sama sa iyang giingon: “kinahanglan nga moadto ako sa Jerusalem ug paantuson ako pag-ayo sa mga punuan sa mga judio ug sa mga pangulong pari, ingon man sa mga magtutudo sa balaod”. Sa ato pa, ang pagsunod sa Dios naghambin sa mga kalisdanan. Apan dili kita kinahanglan nga maluya niini tungod kay mingon usab si Hesus nga adunay pagkabanhaw.

Tinuod gayud nga dili sayon ang pagsunod ni Kristo, sama kini sa gingon sa kanta: “dili sayon ang pagsunod ni Kristo daghang tunok ang dalan nga agian mo, bug-at ang krus nga pas-anon mo ug kamatayon naa naghulat kanimo.” Mga igsoon, luyo niining lisod nga kahimntang  nga atong naagian, ato usab unta nga Makita ang giingon ni Hesus nga pag-antos. Sundon nato ang iyang mga lakang ug ato kining buhaton samtang naa pa kita sa kalibutan. Follow the instruction, follow Jesus Christ, this is our ting! ting!sama sa bagtingan nga akong giingon kaninyo, we need to follow it to have a good performance  in the seminary.

 In life, we need to follow the ting! Bisan nagkahulugan kini ug kalisod, just follow the ting! Ting! In life.

Daghan kitag angayan nga pagasundon nga instruction o guidelines aron maanindot ang atong pagkinabuhi. Everything is a ting! Ting! Nga angayan pagasundon. Sama pananglitan diha sa pamilya, adunay mga ting! Ting! Nga angayan sundon, adunay curfew sa mga bata ug usahay malisod sa mga ginikanan sa pagpatuman niini apan kon kini matuman dili na dayon ikaw mabalaka. Everything is a ting! Ting! sama sa paglakaw sa dalan kinahanglan diha gayod kita mosubay sa shoulder niini aron dili kita madisgrasya. Everything in life has a ting! Ting! To follow.

Ang atong presensya karon niining santos nga Misa nagpakita sa atong pagka loyal sa atong Ginoo. Kita nagpakita nga nagasunod gayod kita kaniya tungod kay ania man kita niining panahuna. Usa kini ka ting! Nga imong ginasunod ug hinaut unta nga kini magapadayon.

Mao usab kini diha sa atong pagka katoliko atong sundon ang mga instruction o guidelines sa atong Ginoo aron kita mabulahan, aron kita makaangkon sa pagkabanhaw nga iyang giingon. Sa atong pagsunod niini adunay dako kaayo nga ganti nga nag paabot kanato. Kini nga ganti mao ang pagkabanhaw sa umaabot nga panahon. Sa atong kalisod, sa atong kalipay we will always follow Christ. We have to follow everything alang sa Dios. Every ting! Ting! Ting!

21st SUNDAY IN ORDINARY TIME A

IKAW PINILI

Intro: sa panahon sa eleksyon kitang mga katawhan mopili ug mga liders sa atong nasud. Mopili kita ug president, senador congressman, governor ug daghan pang uban. Sa atong pagpili labi na kon tinuoray gayod kini mopili ta ug kasaligan nga mao y mangulo kanato. Maayo nga moserbisyo ug maayo nga moatiman sa katawhan mao gayud kini ng atong pillion.

Sa atong simbahan usab, aduna kitay mga pinili nga mga liders, mao bitaw nga aduna kitay gitawag ug PPCC-Parish Pastoral Coordinating Council nga maoy modala sa pagpadagan sa atong simbahan kauban sa parish priest.

Ang atong ebanghelyo karon nagsulti sa susamang paagi: una, si hesus gitawag nga mesiyas o anointed one, pinili sa Dios nga maoy muluwas sa iyang katawhan. Ikaduha, si Pedro gipili usab ni Hesus nga maoy modumala sa simbahan. Mao bitaw nga ang atong unang santo papa mao si Pedro. Si Pedro mao ang nangulo sa atong simbahan kaniadto. Peter was chosen as the first leaders of the church; the first pope.

Sa atong pamilya aduna kitay gitawag nga mga leaders, gitawag nato kini ug mga haligi sa panimalay kini mao silang mga amahan. Sa atong barangay anaay kapitan, sa atong lungsod anaay mayor, sa atong probinsya adunay Governor ug sa atong nasud adunay president. Silang tanan gipili aron maoy moserbisyo sa matag usa kanato. Ang usa ka lider andam moserbisyo sa iyang isigkaingon, andam mosakripisyo alang sa uban, andam motabang para sa uban. Kini ang tinuod nga mga pinili.

Sama kang Pedro gipili siya sa Dios nga magdumala sa simbahan nga bisan gani ang kamatayon dili makabuntog niini. Namatay si Pedro apan ang simbahan nagpabilin.

Kon kita nga mga yano nga tawo, dili inila sa katilingban apan andam sa pag-alagad sa iyang isigkaingon. Ikaw usa ka pinili. Kon ikaw adunay kasingkasing sa pagpangalagad ikaw usa ka pinili. Ang atong nahibal-an isip mga kristianos nga ang una natong misyon mao ang pagpangalagad. Kini pagtulun-an ato untang mapuy-an.  kita unta andam mangalagad sa uban sama ni Kristo. This is how we supposed to live.  Tungod kay kitang tanan mga pinili sa man.

Adunay usa ka pobre kaayo nga tawo nga miadto sa palasyo sa hari isip pagtubag sa tawag sa hari sa tanang mga lalaki sa ginharian  aron makapili nga mopuli isip hari, tungod kay siya tigulang na ug walay anak. Daghan kaayo ang nangabot, gasagara mga adunahan.

Sa pagsulod niya sa gate nakakita siya ug usa ka makililimos nga nangayo ug panabang sa mga nangagi, apan gilabaylabayan lamang sa mga tawo. Tungod sa iyang kalooy, iyang gihatag ang iyang gamay nga balon nga pagkaon ug usa ka sinina. 

 Didto sa sulod sa palasyo nagponsisok ang mga kalalakihan. 

Iyang nakita ang pultahan sa kuarto sa hari nga adunay manulod ug inig gawas masulob-on. Sa wala nay tawo gipasulod siya sa kuarto sa hari.

 Didto sa sulod nakurat siya tungod kay anaa didto naglingkod ang makililimos  nga iyang gitagaan ug pagkaon. Ang makililimos miingon kaniya: “ikaw, ang akong napili nga mopoli isip hari”.

Mga igsoon, we are all chosen to do the same.

Si Hesus pinili sa Amahan (Messiah, he died for it,  si Pedro gipili ni Hesus alang sa Simbahan(the first Pope) he also died for it. Ikaw isip pinili sa Dios gipuy an ba nimo ang imong pagka pinili? Remember you are chosen, live it. 

20TH SUNDAY IN ORDINARY TIME YEAR A

PUSH:  Pray Until Something Happen

Sa pagsugod nako sa akong theology didto sa Davao City, nangita ko ug benefactor. Kini akong gihimo kay pobre man intawon kami nga pamilya. Busa ako kining gi ampo sa Ginoo nga unta tagaan ko niya ug benefactor sa akong pagtuon didto sa Davao. Sa pagka sunod adlaw gitubag dayon sa Ginoo ang akong pag-ampo. Nagkita mi ni fr. Dems ug iya akong gihatagan ug benefactor. Siya miingon: Sulati ni nga K of C community sa New Jersey kay basin modawat sila”. Wala dayon ko magdugay, ako dayong gisulatan ang mao nga K of C Community ug pagkahuman sa usa ka bulan nakadawat ko ug sulat gikan sa New Jersey. Gidawat ko nila isip scholar ug kinahanglan nga ipadala ang akong mga requirements para mapadala ang financial support. Busa, ako dayong gihikay ang mga requirements ug akong gipadala ug balik. Pagkahuman sa usa ka bulan na usab, nakadawat na usab ako ug sulat giakan sa K of C nga nagkanayon: “ipadala ang imong Grado aron mahatag na ang financial support. Busa ako dayong gipadala ang akong grado, kay kwarta naman ang mosunod. Pagkahuman sa usa ka bulan, walay niabot nga kwarta. Nakig-estorya ko sa Ginoo: Lord, wala lage!” a basin nalangan lang Lord, basin sa October na moabot( Nagpadla ko ug sulat mga augosto kadto). Pag –abot sa Octobre, wala gihapon niabot ang kwarta. Nag-ampo nasad ko sa Ginoo: Lord, wala gihapon, novembre nalang Lord kay birthday mana nako, pangbirthday lang gud. Novembre wala ghapon. Decembre nalang Lord kay pasko! Wala ghapon. Apan wala ako moundang pag-ampo ngadto sa Ginoo. Miingon ko: Lord, kon dili gani moabot tong kuarta, dili gyod to para sa akoa, pero magpaabot gihapon ko karong jan 6 kay 3 kings mana. Gihatagan man ka ug gift sa tulo ka hari ana. January 6, 10:11in the morning Nadawat nako ang kwarta.

GREETINGS!

            Ang atong ebanghelyo karon naghisgot sa usa ka Canaanite woman nga nagsige ug hangyo sa atong Ginoo nga ayuhon ang iyang anak nga nayawaan. Diha sa ebanghelyo wala siya matagad sa Ginoo. Apan bisan pa niini wala siya mohunong sa pagpangayo sa Ginoo nga ayohon ang iyang anak. Tungod niini ang Ginoo miingon: babae pagkadako sa imong pagtuo, matuman kini sumala sa imong gipamulong.  Mao usab kini ang atong buhaton dili kita moundang sa pag ampo ngadto sa atong Ginoo sama sa usa ka babae diha sa atong ebanghelyo. We need to PUSH ourselves PRAY UNTIL SOMETHING HAPPEN.

            Karong domingoha ang Ginoo nagsulti kanato sa pag-ampo kanunay ug dili mawad an sa paglaum. We need to PUSH ourselves. PUSH- PRAY UNTIL SOMETHING HAPPEN. KOn masinati nato ang kalisod we need to PUSH- PRAY UNTIL SOMETHING HAPPEN. Kon anaa kitay gusto nga mahitabo sa atong kinabuhi, PUSH- PRAY UNTIL SOMETHING HAPPEN. Kon kita nabalaka sa kinabuhi, PUSH- PRAY UNTIL SOMETHING HAPPEN. Pareha sa atong ebanghelyo karon nga ang babae wala gayud moundang sa pagpangayo sa Ginoo nga mamaayo ang iyang anak. Sha always push herself -PUSH- PRAY UNTIL SOMETHING HAPPEN.

            Ang Ginoo kanunay gayod nga mamati kanato: Siya adunay tubag sa atong mga pag-ampo: Una nga tubag: YES, kon kini makaayo kanato; NO kon kini makapahilayo kanato sa Ginoo ug WAIT LANG- dili pa karon ang panahon moabot ra kana.

            Don’t lost hope. We need to PUSH ourselves; we need to PRAY UNTIL SOMETHING HAPPEN. Don’t stop praying because God is a generous God. He knows what is good for all of us.

            Today, we are challenged not to stop praying for the sake of ourselves. To others  and to God. WE need to PUSH- PRAY UNTIL SOMETHING HAPPEN. My dear brothers and sisters PUSH-PRAY UNTIL SOMETHING HAPPEN. 

Don’t forget, PUSH - PRAY UNTIL SOMETHING HAPPEN. 

PUSH!

19TH SUNDAY IN ORDINARY TIME YEAR A

SHAKE IT OFF AND STEP UP TOWARDS JESUS

Dihay usa ka tigulang na nga kabayo nga nahulog sa usa ka daan na usab nga atabay nga wala gamita. Ang mag-uuma nga tag-iya namalandong kon unsa ang iyang buhaton. tungod kay lalom kaayo ang maong atabay ug wala na usab magamit. Tungod kay tigulang naman ang maong kabayo ug wala napod magamit ang atabay, nakadecide siya nga tabunan nalang ang maong atabay kauban sa kabayo. Busa, gitawag niya ang iyang mga silingan aron sa pagtabang sa pagtabon sa atabay. Sa una nilang itsa sa yuta ilang mabati ang tingog sa maong kabayo nga daw gahilak. Ang sunod nga nahitabo nakapakugang kanila tungod kay sa matag itsa nila sa yuta ngadto sa atabay ang kabayo mo shake sa iyang lawas ug motikang pataas. The farmer and his neighbors continued shoveling and the dirt hit at the back of the horse. Every time a shovel load of dirt landed on the back of the horse, the horse WOULD SHAKE IT OFF AND STEP UP!

This is what the horse has been doing, blow after blow. “Shake it off and step up…shake it off and step up…shake it off and step up!” No matter how painful the blows, or how distressing the situation seemed, the old horse fought panic and just kept right on SHAKING IT OFF AND STEPPING UP!

Sa hapit na mapuno ang maong atabay, nakalukso ra gayud ang maong kabayo ug nakagawas.

THAT’S LIFE! If we face our problems and respond to them positively, and refuse to give in to panic, bitterness, or self-pity, WE WILL WIN.

GREETINGS!

Mga igsoon ang atong ebanghelyo karon, naghulagway sa usa ka bagyo nga nasinati sa mga apostoles. Unsa man kining bagyo sa atong kinabuhi? Mao kini ang gitawag nato ug mga problema, difficulties, hardships nga atong naagian. Kasagara kanato kon moabot kini nga panahon sa atong kinabuhi mangalisang kita, mabalaka ug mag panic sama sa nahitabo sa mga tinun-an. Tungod niini, apil ang presensya sa Dios, maalaan nato ug multo!

Sama sa gibuhat sa kabayo, wala niya gitan aw ang problem as hopeless situation but an opportunity for him to be save. The horse learned that every time the dirt would hit his back is the dirt that would help him get out of that well. Kitang tanan aduna gayoy mga problema. Let us look at these problems as a way for us to conquer our fears, our problems and our difficulties.

I would like to paraphrase what I have learned when I attended the youth encounter before. According to the speaker, problems are part of living. Samtang buhi pa ta! Aduna gayod kitay problema. Ang mga tawo nga walay problema kadtong atua na naghigda sa minteryo, mga patay. Ang problema is an opportunity for us to grow. We learned something in our problems. Ang problema sakit apan ang sakit timaan nga kita mitubo sa atong kaugalingon.

Mga igsoon, all we have to do is to find ways on how to solve our problems. Like the old horse he shakes the dirt and step up.

Kon na problema ka karon, find your ways, shake it off and step up towards Jesus. This is what we are g0ing to do, just SHAKE IT OFF AND STEP UP TOWARDS JESUS. Kon naguol ka tungod sa nagkabingkil nga relasyon, find ways, SHAKE IT OFF AND STEP UP TOWARDS JESUS. Remember to find ways in your difficulties and don’t forget to SHAKE IT OFF AND STEP UP TOWARDS JESUS. Remember SHAKE IT OFF AND STEP UP TOWARDS JESUS.

18th SUNDAY IN ORDINARY TIME YEAR A

EAT ALL YOU CAN

One day, when I was still in Davao City, I happen to ate at a restaurant with “eat all you can” banquet. When I enter the eatery, I followed what other customers are doing, since it was my first time. I realized that in this kind of banquet self service is being observed. You will be the one to get your food. You can get everything, viand, rice, desserts and drinks, as long as you can consume it. It was a very nice system since; you will really feel that you are at home.

Greetings!

My dear friends, the grace of God are like “eat you can” banquet. The grace of God is just around us just “eat all you can”. In our Gospel today Jesus feed 5000 men not including women and children meaning to say there are more than 5000 people. It does not only say like that since, there are 12 baskets left in the banquet. The remaining 12 baskets convey that there are lots of foods available.

In life, we received loads of graces. The basic example for this is our life, the air we breathe every day, the food we take daily, the friends who care for us, our families, and our neighbors are God’s given graces. These all graces are just like “eat all you can” banquet, unlimited and without any expense. Remember that these unlimited graces do not only feed our stomach but also to our soul.

Since, we have received these graces in our life without any expense; it is also fitting for us to give thanks to the giver.

One way of giving thanks to the giver is to share these graces to other people. Share what you have received. Invite and let other people know that you have been enjoying the “eat all you can” graces of God.

But sometimes in our life, we feel that we have been forsaken. It seems that there are empty spaces that need to fill up. There are difficulties that need to settle. If you will feel this way just approach God and ask Him to “eat all you can” to his graces. I am pretty sure that he will always give what you need. Our gospel reminds us today that God provides everything we need.

Friendly reminder: graces are just everywhere, just “eat all you can”.